Αρχική>Παιδί-Έφηβος> «Μένουμε Σπίτι» με παιδιά στην εφηβεία. Αλλά πως;

«Μένουμε Σπίτι» με παιδιά στην εφηβεία. Αλλά πως;

ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙLike

244

Print article Send to a friend Facebook Twitter
 
 
  
Ελένη Παπούλη
                                                                                                                                     
Επίκουρη Καθηγήτρια                                                                                                                
Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής
 
 
 
Ας το δεχθούμε λοιπόν. Όσοι είμαστε γονείς με παιδιά στην εφηβεία, καταλαβαίνουμε ότι τα μέτρα οικιακού αυτοπεριορισμού που μας επιβάλλονται για λόγους δημόσιας υγείας, είναι πολύ δύσκολο να τα εφαρμόσουν οι έφηβοι μας για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Και οι 14 ημέρες (και πλέον) εκτός σχολείου είναι σαφώς τεράστιο διάστημα αποχής από τις καθημερινές ανθρώπινες επαφές με φίλους, άλλους συνομήλικους, αγαπητούς καθηγητές/τριες (ναι υπάρχουν κι αυτοί!) εντός και εκτός σχολείου.
Παρέες και σουλάτσα  στην γειτονιά που σταμάτησαν μέχρι την άρση των έκτακτων μέτρων και απαγορεύσεων, συναναστροφές με συγγενείς  και παιδιά οικογενειακών φίλων που πρέπει κι αυτές να ξεχαστούν, προσωρινά, για τους ίδιους λόγους.
Κι εκεί που το διαδίκτυο, τα κινητά και γενικώς, η τεχνολογία αυτού του τύπου θεωρούνταν, κι όχι άδικα, μεγάλη απειλή εξάρτησης (λόγω κατάχρησης) για τα παιδιά και τους έφηβους , αγόρια και κορίτσια, ξαφνικά όλα αυτά τα ξεχνάμε και αρχίζουμε να δεχόμαστε το διαδίκτυο ως το «σωτήριο» μέσο και μαζί την «σωτηρία» μας.
 
Μικροί και μεγάλοι, πλέον, βρισκόμαστε σταθερά μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή μας ή του κινητού, μετατρέποντας κάθε δραστηριότητα , από συνομιλία μέχρι εκπαίδευση και ψυχαγωγία, σε διαδικτυακή μας ανάγκη και υποχρέωση.
Με αφορμή την νέα τάξη πραγμάτων, εμείς οι γονείς, καλούμαστε να ξεχάσουμε το χρόνο παραμονής των παιδιών μας μπροστά στην οθόνη και να «βάλουμε» στην άκρη αρνητικές σκέψεις για τυχόν διαδικτυακή εξάρτηση, καθώς οφείλουμε σύσσωμοι να υπακούσουμε στις νέες μορφές επικοινωνίας της ανθρωποκοινότητας. Την ίδια στιγμή, οι τρέχουσες συνθήκες επιβάλλουν την παραμονή των εφήβων στο σπίτι, υπό συνθήκες αναγκαστικού αυτοπεριορισμού, χωρίς να τους προσφέρεται καμία ευκαιρία για αυτοέκφραση και επικοινωνία με το έξω περιβάλλον, πλην αυτής μέσω του γνωστού διαδικτύου. Τα παιδιά μας στην εφηβεία, ναι μεν μας χρειάζονται κοντά τους, αλλά επιθυμούν την αυτονόμησή τους και επιζητούν την ιδιωτικότητά τους, στοιχεία απαραίτητα για την ομαλή τους μετάβαση στην ενήλικη ζωή.
Μας αγαπάνε ελεύθερα, το σπίτι είναι το μέρος που επιθυμούν να ζούμε μαζί με ασφάλεια, φροντίδα και θαλπωρή. Και αυτές τις στιγμές, ο συμβολισμός του σπιτιού ως «προστατευτικό κουκούλι» γίνεται ακόμη πιο δυνατός. 
 
Βιώνουμε πρωτόγνωρες καταστάσεις, εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού. Και ως γονείς με παιδιά στην εφηβεία, προβληματιζόμαστε και ανησυχούμε για τον αντίκτυπο αυτής της κατάστασης στην υγεία των παιδιών μας (ψυχική και σωματική).
Ζητάμε από τα παιδιά μας υπευθυνότητα, υπομονή και κατανόηση της κατάστασης. Ζητάμε να υπακούσουν σε εντολές αυτοπεριορισμού στον οικιακό χώρο, αλλά δεν μας πειράζει (;) να παραμείνουν καλωδιωμένα με την τεχνολογία, τον απόλυτο πρωταγωνιστή της τρέχουσας καθημερινότητάς, αυτής που ήρθε, μάλλον, για να μείνει (ευελπιστώ πως όχι) διαμορφώνοντας την νέα μας εικονική ανθρωποκοινότητα.
Ναι, και επειδή δεν είναι καθόλου εύκολο να ζητάς από τα παιδιά στην εφηβεία (και όχι μόνο) που είναι γεμάτα ορμόνες ζωής και ζωντάνιας να αυτοπεριορίζονται στο σπίτι και συγχρόνως να κάνουν λελογισμένη χρήση του διαδικτύου, προτείνω να δοκιμάσετε μερικές εναλλακτικές ιδέες,
για να βοηθήσουμε τα έφηβα παιδιά μας να περάσουν όσο πιο ανώδυνα και δημιουργικά γίνεται αυτές τις δύσκολες ανθρωποστιγμές: 
 
                   
 
1.      Αδειάστε, επειγόντως, ένα δωμάτιο και μην το λυπηθείτε: μετατρέψτε το σε χώρο άθλησης και τοποθετείστε ότι μέσο εκγύμνασης έχετε ή μπορείτε να φτιάξετε εύκολα: μπάλες, καλάθια, όργανα, λάστιχα,κλπ. Γενικώς, αξιοποιήστε ότι χώρο θεωρείτε ότι μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά για τον έφηβο γιό ή την έφηβη κόρη σας με γνώμονα την σωματική τους άσκηση και την καλή τους υγεία.
 
2.      Αν έχετε σκύλο που δεν ακολουθεί το «μένω σπίτι», αναθέστε στο έφηβο παιδί την βόλτα του για εκτόνωση και χαλάρωση.
Αν έχετε γάτα, ακολουθείστε τις ίδιες οδηγίες, αλλά την γάτα να την έχετε στο τσαντάκι της. Ένας γύρος στην γειτονιά, τηρώντας τις επίσημες οδηγίες και τις απαραίτητες αποστάσεις, μαζί με το κατοικίδιο μας, βοηθάει στην διατήρηση της ψυχοσωματικής υγείας του εφήβου.
Αν δεν έχετε ήδη κατοικίδιο ή άλλο ζωάκι, τότε έφτασε η ώρα για να σκεφτείτε την παρουσία του στο σπίτι σας.
Η επαφή μας με τα ζώα έχει αποδεδειγμένα ευεργετικά και θεραπευτικά αποτελέσματα στην υγεία μας.
 
3.      Αναζητήστε χώρους στην εξοχή, χωρίς συνωστισμό, και μεταβείτε εκεί για αθλοπαιδιές , ποδήλατο ή περπάτημα στην φύση.
Ευεργετικό για όλη την οικογένεια.
 
4.       Συζητήστε μαζί τους τις αγωνίες και τα άγχη τους και ρωτήστε τα ίδια πως θα ήθελαν να οργανώσουν το χρόνο τους μέχρι να επιστρέψουμε σε συνθήκες κανονικότητας. Συμφωνήστε από κοινού σε ένα ευέλικτο πρόγραμμα δραστηριοτήτων, προκειμένου να το εφαρμόσουν με ευχαρίστηση και χωρίς πίεση. 
    
5.      Βάλτε τις τέχνες και την δημιουργικότητα στην ζωή σας. Μουσική, ταινίες, βιβλία, ζωγραφική, κατασκευές, χειροτεχνίες, κηπουρική, παιχνίδια ρόλων, κλπ. και ότι άλλο μπορεί να εξάψει την φαντασία και το ενδιαφέρον τους, τα αγαπάμε και τα βάζουμε στην λίστα με τις δραστηριότητες.
 
6.      Μαγειρέψτε μαζί τους υγιεινά φαγητά, αυτοσχεδιάστε γευστικά και ανακαλύψτε τα «θεραπευτικά» οφέλη της (συν) μαγειρικής στο σπίτι.
 
7.      Καλλιεργήστε τους την διαδικτυακή αλληλεγγύη (ναι, υπάρχει κι αυτή!) και ζητήστε τους να καθιερώσουν την διαδικτυακή συντροφιά (π.χ. μέσω Skype) σε ηλικιωμένους ή άλλους συγγενείς (παππούς, γιαγιά) και αγαπημένα πρόσωπα που δεν μπορείτε να έχετε επαφές δια ζώσης, προς το παρόν.
 
8.      Ενθαρρύνετε τους σε (τηλ)εθελοντική προσφορά στην πολυκατοικία ή την γειτονιά σας για την υποστήριξη μοναχικών ηλικιωμένων ή ατόμων με αναπηρία που έχουν ανάγκη για σύνδεση και επικοινωνία, χωρίς φυσική παρουσία.
 
Και μια τελευταία ιδέα, ίσως πιο τολμηρή, αλλά, εξίσου, χρήσιμη για συναισθηματική αποφόρτιση και ψυχοκοινωνική ενδυνάμωση:
 
9.      Ζητάτε άδεια από την πολυκατοικία ή την γειτονιά για κάποια λεπτά της ημέρας (συγκεκριμένα) να βγαίνουν και να εκτονώνονται φωνάζοντας δυνατά (κραυγές εκτόνωσης), ή τραγουδώντας στο μπαλκόνι, βεράντα, κλπ. όπως σε hard rock καταστάσεις! (οι ιταλοί γείτονες τραγουδούν και δημιουργούν ολόκληρες ορχήστρες ο καθένας από το μπαλκόνι του). Εναλλακτικά, αναζητήστε το υπόγειο της πολυκατοικίας σας προς εκτόνωση, συναισθηματική και σωματική. Η πρόταση μπορεί να λειτουργήσει συνδυαστικά με μουσική ανάλογης έντασης!
 
Με την φαντασία την δική σας και των παιδιών σας, μπορείτε να εμπλουτίσετε τον κατάλογο των παραπάνω δραστηριοτήτων και με άλλες δικές σας ιδέες για καλύτερη προσαρμογή στις νέες συνθήκες που ζούμε. Μένουμε σπίτι, κρατάμε κοινωνική απόσταση, αλλά δεν χάνουμε την επαφή μας.
 
Καλή δύναμη σε όλους και όλες μας!

    

                   Μένουμε σπίτι. Δημιουργούμε τη δική μας μοναδική πάνινη κούκλα στο χώρο μας                                                                                              και χαλαρώνουμε   "χειροτεχνώντας".     Diversity Doll Making Kit

 

 

ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙLike

244

Print article Send to a friend Facebook Twitter

Δεν συλλέγουμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα εκτός εάν εσείς επιθυμείτε να μας στείλετε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση (email)
για εγγραφή στο ενημερωτικό μας δελτίο (newsletter)